مقاله

شش عادت افراد دوست داشتنی

عکس: بادران

جذابند. واقعی هستند. و می‌توانند کاری کنند که همه آدم‌های داخل یک اتاق خنده بر لبهای‌شان بنشیند. نوشته: جف هیدن (Jeff Haden)

  وقتی به کسی برمی‌خورید، بعد از گفتن «حال‌تان چطور است؟» دیگر نمی‌دانید چه حرفی باید بزنید. در نتیجه شروع می‌کنید به گفتن جملاتی که در نهایت یک مکالمه کوتاه از میانش در می‌آید و آن پنج دقیقه کذایی اول مکالمه آنقدر به شما سخت می‌گذرد که دعا می‌کنید هر چه زودتر تمام شود. همه این‌ها دلیلی ندارد جز این‌که کمی خجالتی و کمی نا مطمئن هستید.
اما دلتان می‌خواهد تاثیر خوبی روی مخاطب بگذارید. دلتان می‌خواهد مردم واقعاً دوست‌تان داشته باشند.
آدم‌های واقعا دوست داشتنی برای این منظور این کار‌ها را می‌کنند:

1. ژست موضع قدرت را کنار می‌گذارند
می دانم: پدر و مادرتان یادتان داده‌اند کاری کنید که قدرتمند جلوه کنید، شانه‌های‌تان را راست بگیرید، با گام‌های محکم به جلو قرم بردارید، یکی دو درجه تن صدای‌تان را پایین بیاورید و وقتی می‌خواهید با کسی دست بدهید محکم دستانش را در دست‌تان بفشارید.
صد البته این کارها روش‌های خوبی برای نشان دادن اعتماد به نفس بدون گفتن حتی یک کلمه حرف هستند اما اگر در همین نشانه‌ها زیاده روی کنید، احتمالاً دیگران فکر خواهند کرد می‌خواهید مهم بودن خودتان را به رخ‌شان بکشید. به این ترتیب باعث خواهید شد دیگران فکر کنند موضوع جلسه ملاقات بیشتر قرار است خود شما باشید تا طرف مقابل و هیچ کس از این موقعیت و موضوع خوشش نمی‌آید.
هر چقدر هم که آدم مهمی باشید، مثلاً در قیاس با نلسون ماندلا عددی نیستید. بنابراین سعی کنید رفتار با دیگران را از خود او یاد بگیرید. ببینید در اولین دیدار با بیل کلینتون (رییس جمهور اسبق آمریکا) چه رفتاری در پیش گرفت. هیچ کدام در مقابل دیگری کرنش بیش از اندازه نکردند.
کلینتون یک گام به جلو بر داشت (اجتناب از نشان دادن موضع قدرت «تو باید به محضر من شرفیاب بشوی!»)؛ ماندلا با لبخند گامی به جلو برداشت و اندکی به جلو خم شد به نشانه اندکی تعظیم (نشانه روشنی از عزت و احترام در تقریباً همه فرهنگ‌ها)؛ کلینتون هم همین حرکت را تکرار کرد. این‌جا دو نفر را دارید که هر یک موضع یا احساس خود بزرگ بینی و مهم شمردن خودشان را کنار می‌گذارند. واقعی هستند.
دفعه بعد که کسی را ملاقات کردید، آرامش خودتان را حفظ کنید، گامی به جلو بردارید، سرتان را رو به آن‌ها خم کنید، لبخند بزنید و نشان دهید که این شما هستید که به ملاقات با او افتخار می‌کنید نه ایشان.
ما همه کسانی را دوست داریم که ما را دوست داشته باشند. اگر به شما نشان دهم که واقعاً از دیدار‌تان خوشحالم، بلافاصله به من علاقه‌مند خواهید شد. (و متقابلاً شما هم نشان خواهید داد که از دیدار من خوشحالید که همین موضوع باعث خواهد شد ترس من بریزد و احساس راحتی بیشتری با شما بکنم و خودم باشم.)

2. نیروی تماس بدنی را می‌پذیرند
تماس‌های جسمی می‌توانند به شدت قدرتمند باشند. تماس جسمی می‌تواند رفتار را تحت تاثیر خودش قرار دهد، شانس اجابت خواسته را افزایش دهند و باعث شود کسی که در انجام تماس جسمی پیشقدم شده به نظر جذاب‌تر و دوستانه‌تر برسد.
صد البته آسوده و راحت باشید: به آرامی با کف دست روی بازوی یا شانه طرف مقابل بزنید. طوری رفتار کنید که گویی این حرکت شما اتفاقی و غیر تهدید آمیز است.
به نحوه دست دادن کلینتون دقت کنید. وقتی با دست راست دارد دست می‌دهد، دست چپش روی بازوی چپ ماندلا قرار دارد. این حالت در ترکیب با نحوه ایستادن و لبخندی که تحویل مخاطب می‌دهد کاملاً نشان دهنده آن است که احساساتش صادقانه و واقعی است.
فکر می‌کنید اگر شما به همین نحو رفتار کنید نخواهید توانست همین حس را در مخاطب بر انگیزید؟ این یکی را امتحان کنید: دفعه بعد که داشتید پشت سر کسی که می‌شناسید راه می‌رفتید، همینطور که دارید از کنارش رد می شوید به آرامی شانه‌اش را لمس کنید. تضمین می‌کنم سلام و احوال‌پرسی واقعی‌تری بین شما دو نفر رد و بدل شود.
تماس جسمی موانع طبیعی را از میان برداشته و فواصل واقعی و ادراکی میان شما دو نفر را از بین می برد. و این همان کلید اصلی دوست داشتن و دوست داشته شدن است.

3. جوجیتسوی (نوعی ورزشی رزمی باستانی از کشور ژاپن) اجتماعی‌شان را رو می‌کنند
کسی را ملاقات می‌کنید. 15 دقیقه با او صحبت می‌کنید. سپس از هم جدا می‌شوید و در این حال شما دارید فکر می‌کنید، «وای، عجب گفتگوی باحالی بود. خیلی آدم جذابی است.»
آن‌گاه وقتی دوباره دارید راجع به این ملاقات فکر می‌کنید، ناگهان یادتان می‌افتد هیچ چیز از وی درباره خودش نپرسیدید.
آدم‌های خیلی دوست‌داشتنی کارشناس ارشد جوجیتسوی اجتماعی هستند؛ یک هنر باستانی در به حرف کشیدن شما، بدون این‌که خودتان بفهمید. اربابان جوجیتسوی اجتماعی هر گاه یک جدول یا نمودار ویژه و هوشمندانه کشیده باشید، یا تصمیمی گرفته باشید یا یک فایل پاور پوینت 200 صفحه‌ای برای پرزنت کردن با خودتان آورده باشید، در هر حال مجذوب شما می‌شوند.
اربابان جوجیتسوی اجتماعی از علاقه‌مندی، ادب و نزاکت اجتماعی‌شان برای طلسم کردن فوری شما بهره می‌گیرند.
و این‌چنین شما مجذوب آن ها می‌شوید.
اجرای جوجیتسو اجتماعی آسان است. فقط سوال‌های درست و مناسب بپرسید. سوال‌های با پایان باز بپرسید و بگذارید افراد حاضر در اتاق تا دلشان می‌خواهد درباره خودشان حرف بزنند و درونشان را آشکار کنند.
به محض این‌که کمی اطلاعات درباره کسی جمع کردید این‌بار از وی بپرسید چطور فلان اتفاق برایش افتاده است. یا چرا آنها فلان کار را کرده است. یا از چه چیز فلان چیز خوشش آمده است، یا چه چیزی از این اتفاق یاد گرفته است، یا اگر شما در چنین موقعیتی گیر کردید باید چه کار بکنید.
هیچ کس نمی‌تواند به شناخت بیش از اندازه برسد. این‌که آشکارا از او سوال بپرسید به طور ضمنی نشان می‌دهد برای نظر طرف مقابل، و در نتیجه خود شخص، احترام زیادی قایلید.
همه ما افرادی که به ما احترام می‌گذارند را دوست داریم، تنها به همین دلیل که نشان می‌دهند درباره ما قضاوت خوبی دارند.
(البته این جمله آخری یک جورهایی شوخی محسوب می‌شود.)

4. واقعی بودن را به منصه ظهور می‌گذارند
همه آدم‌ها بالاخره در یکی از جنبه‌های شخصیتی از شما بهترند. (بله، این یک واقعیت است.) بگذارید از شما بهتر باشند.
اغلب آدم‌ها وقتی برای بار اول با هم برخورد می‌کنند وارد یک رقابت احمقانه «من از تو بهترم» می‌شوند. البته این به نوعی یک اشاره خام است، اما اولین چیزی که از دیدن دو تا آدم استاد در کسب و کار که به هم رسیده‌اند به ذهن آدم متبادر می‌شود این است که الان خط‌‌کش‌های اندازه‌گیری بهتر بودن‌شان را از نیام برمی‌شکند و شروع می‌کنند به اندازه گرفتن یکدیگر. (نه به معنای واقعی کلمه البته. البته امیدوارم شما به مورد‌های اینچنینی برنخورده باشید.)
سعی نکنید وارد مسابقه «شناختن طرف مقابل» بشوید و اگر هم شدید، هوس برنده شدن در این مسابقه به سرتان نزند. سعی کنید در این مسابقه ببازید. مدام به او حرف‌های ستایش‌آمیز بزنید و از وی تعریف کنید. طوری رفتار کنید انگار تحت تاثیر شخصیتش واقع شده‌اید. خودتان به شکست یا ضعف اعتراف کنید.
لازم نیست تاریکخانه اسرار‌تان را فاش کنید. اگر طرف مقابل گفت: «تازگی‌ها یک ساختمان بزرگتر خریده‌ایم»، در جواب بگویید، «خیلی عالی است. باید اعتراف کنم حسودیم شد. دو سال است که تصمیم داریم خانه‌مان را عوض کنیم اما تا به امروز نتوانسته‌ایم پول‌هایمان را جمع کنیم. شماها چطور توانستید شاخ این غول را بشکنید؟»
از این موضوع ترسی نداشته باشید که از خودتان کمی ضعف نشان دهید. افراد ممکن است در لحظه (و فقط برای مدتی کوتاه) به صورت ظاهری تحت تاثیر قرار بگیرند اما اکثر مردم از صداقت شما و این ‌که خودتان بوده‌اید خوششان خواهد آمد.
خود خودتان باشید. مردم خود واقعی شما را بیشتر دوست خواهند داشت.

5. چیزی از شما نمی‌خواهند
حتماً با این موقعیت آشنایید: با کسی آشنا شده‌اید، گفتگوی خوبی بین شما دو نفر رد و بدل شده است، موارد مشترک زیادی با هم داشته‌اید، اما ناگهان بوم! یکی کارت نتورک‌اش را رو می‌کند.
و همه نکات مثبتی که در این تعامل میان شما دو نفر اتفاق افتاده بوده ناگهان دود می‌شود و به هوا می‌رود.
شخصیت سخت کوش، هدفمند و همیشه آماده انجام کسب و کار را کنار بگذارید. اگر می‌خواهید چیزی از طرف مقابل بخواهید، سعی کنید اگر کمکی از دست‌تان برمی‌آید برایش انجام دهید. تازه بعد از این مرحله می‌توانید خواسته خودتان را مطرح کنید.
آدم‌های خیلی دوست داشتنی به این فکر می‌کنند که چه کاری از دستشان برای شما برمی‌آید، نه این‌که چه کاری از شما برای خودشان برمی‌آید.

6. با «صمیمیت» صحبت را تمام می‌کنند
همین که می‌خواهید از هم جدا شوید، در عین این‌که کمی سرتان را برایش خم می‌کنید می‌گویید «از دیدن‌تان خوشحال شدم». این یک رفتار استاندارد است، حرکتی که فوراً به دست فراموشی سپرده می‌شود.
در عوض، برگردید به اول مکالمه. دوباره با او دست بدهید. از دست آزادتان برای لمس بازو یا شانه طرف مقابل استفاده کنید. بگویید، «واقعا از این‌که دیدم‌تان خوشحالم.» یا بگویید، «راستش را بخواهید، واقعاً از صحبت کردن با شما لذت بردم.» لبخند بزنید، نه از آن لبخند‌های ریاکارانه‌ای که فروشنده‌ها می‌زنند و می‌گویند، «روز خوبی داشته باشید!»، یک لبخند صمیمانه، صادقانه و توأم با سپاسگزاری بزنید.
تحت تاثیر قرار دادن دیگران در برخورد اول اهمیت زیادی دارد، در عین حال تحت تاثیر قرار دادن افراد موقع خداحافظی هم به همان اندازه مهم است.

افراد دوست داشتنی هم قبول دارند که انجام این کار آسان نیست
همه این راه‌کارهایی که گفتیم به نظر ساده می‌آیند، نه؟ بله هست، اما نه آنقدر که فکر می‌کنید؛ مخصوصاً اگر آدم خجالتی باشید. ژست استاندارد صحبت از موضع قدرت (برخورد با شکم سیری) یا گفتن «سلام، حال‌تان چطور است، از دیدن‌تان خوش‌وقت شدم، از ملاقات با شما خوشحال شدم» و کلاً این نوع احساسات درهم و خنثی بسیار ایمن‌تر هستند.
اما این‌ها هیچ کدام باعث نخواهند شد مردم از شما خوششان بیاید.
پس قبول کنید که انجام کار درست سخت است. قبول کنید که کمی تکریم کردن بیشتر، کمی واقعی‌تر بودن، کمی تعریف و تمجید بیشتر و کمی ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر نشان دادن خودتان به معنای آن است که خودتان را در معرض قضاوت دیگران قرار داده‌اید. قبول کنید که اوایل، انجام این کارها کمی همراه با ریسک و خطر خواهد بود.
اما نگران نباشید. وقتی به افراد کمک کنید احساس بهتری نسبت به خودشان داشته باشند (که صد البته نشانه این است که آدم مهربان و دوست داشتنی هستید) باعث می‌شود شما را بیشتر دوست داشته باشند.

0 اظهار نظر

لطفاً برای ارسال نظر وارد شوید.